گروه پژوهشی تحلیل ارزش، راهبردها و خط‌مشی‌ها (تارخ) فصلنامه چشم انداز مدیریت منابع انسانی 3060_7132 1 1 2024 08 22 Investigating the relationship between professional ability and job involvement, emphasizing the mediating role of job self-efficacy1 1بررسی رابطه میان توانایی حرفه‌ای با درگیری شغلی با تاکید بر نقش میانجی خودکارآمدی شغلی 1 14 226183 10.22034/jphrm.2024.226183 FA میرهادی موذن جمشیدی استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-0745-8538 Journal Article 2024 06 22 The present study was conducted with the aim of presenting a model of examining the relationship between professional ability and job involvement, emphasizing the mediating role of job self-efficacy. The type of research is applied in terms of purpose and descriptive-survey in terms of data collection method. The statistical population of the research was made up of 258 employees of the General Directorate of Education of Gilan province. 155 people completed the relevant questionnaires using simple random sampling method. The face validity of the measurement tool was evaluated and confirmed using the opinion of human resource management experts, reliability using Cronbach's alpha, and construct validity using confirmatory factor analysis. In order to analyze the data, SPSS and Smart PLS software were used. The research findings showed that professional ability has a positive and significant effect on job self-efficacy and job involvement with an impact factor of (0.66) and (0.43). Job self-efficacy has a positive and significant effect on job involvement with an impact coefficient (0.27). Job self-efficacy plays a mediating role in the effect of professional ability on job involvement. The proposed research model also had a good fit (GOF=0.547) in the target society. The general result of the research showed that the current model can be used as a standard for human resource managers so that they can influence the performance of employees in a better way. مطالعه حاضر با هدف ارائه مدلی از بررسی رابطه میان توانایی حرفه ای با درگیری شغلی با تاکید بر نقش میانجی خودکارآمدی شغلی انجام شد. نوع پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان به تعداد 258 نفر تشکیل دادند.تعداد 155 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده پرسشنامه های مربوطه را تکمیل کردند. روایی صوری ابزار اندازه گیری با استفاده ازنظر متخصصان مدیریت منابع انسانی، پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی و تأیید گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شد.یافته های تحقیق نشان داد توانایی حرفه ای با ضریب تاثیر(0.66)و(0.43) بر خودکارآمدی شغلی و درگیری شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. خودکارآمدی شغلی با ضریب تاثیر(0.27) بر درگیری شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. خودکارآمدی شغلی در تاثیرگذاری توانایی حرفه ای بر درگیری شغلی نقش میانجی دارد.مدل پیشنهادی تحقیق نیز از برازش مطلوبی(0.547=GOF )در جامعه موردنظر برخوردار بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد مدل حاضر می تواند به عنوان معیاری برای مدیران منابع انسانی مورد استفاده قرار گیرد تا از این طریق بتوانند به صورت بهتری بر عملکرد کارکنان تأثیر بگذارند. https://www.jphrm.ir/article_226183_97b71a3ed5fb46196525231e86e696fc.pdf