گروه پژوهشی تحلیل ارزش، راهبردها و خط‌مشی‌ها (تارخ) فصلنامه چشم انداز مدیریت منابع انسانی 3060_7132 1 1 2024 09 21 6Examining the relationship between meritocracy and job stress with emphasis on the mediating role of structural empowerment 6بررسی رابطه میان شایسته سالاری با استرس شغلی با تاکید بر نقش میانجی توانمندسازی ساختاری 64 75 226207 10.22034/jphrm.2025.538217.1028 FA مقصود اسمعیل پور دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. عباس رضایی رئیس باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 2024 06 10 The present study was conducted with the aim of investigating the relationship between meritocracy and job stress, emphasizing the mediating role of structural empowerment. The statistical population of the research was made up of 266 primary school teachers in Saria city. 157 people were selected as a statistical sample based on Cochran's formula and simple random sampling method. In order to collect data, standard questionnaires of meritocracy (Nikoukar, 2015), structural empowerment (Idris et al, 2018) and job stress (Health & Safety Executive, 2011) were used. To determine the validity of the research tool from face validity, content and analysis A confirmatory factor was used. Cronbach's alpha coefficient was used to determine the reliability of the research tools. In order to analyze the collected data, descriptive and inferential statistical methods were used. In order to test the research hypotheses, the structural equation technique was used using SmartPLS statistical software. The results showed that meritocracy structural empowerment with an impact factor of 0.69, structural empowerment on job stress with an impact factor (-0.39), meritocracy on job stress with an impact factor of (-0.15). On the other hand, meritocracy indirectly The impact coefficient (-0.26) has had an impact on job stress. In other words, structural empowerment has played a mediating role in the impact of meritocracy on job stress. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه میان شایسته سالاری با استرس شغلی با تاکید بر نقش میانجی توانمندسازی ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهرستان ساری به تعداد 266تشکیل دادند. تعداد 157 نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شایسته سالاری(Nikoukar,2015)، توانمندسازی ساختاری(Idris et al,2018) و استرس شغلی(Health & Safety Executive,2011) استفاده شد. جهت تعیین روایی ابزار پژوهش از روایی صوری، محتوا و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. برای تعیین پایایی ابزارهای پژوهش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های گرد آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد.جهت آزمون فرضیه های پژوهش از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری اسمارت پی.ال.اس استفاده شد.نتایج نشان داد شایسته سالاری بر توانمندسازی ساختاری با ضریب تاثیر 69/0 ، توانمندسازی ساختاری بر استرس شغلی با ضریب تاثیر(39/0-)، شایسته سالاری بر استرس شغلی با ضریب تاثیر(15/0-) تاثیر داشته اند.از طرفی شایسته سالاری بطور غیر مستقیم با ضریب تاثیر(26/0-) بر استرس شغلی تاثیر داشته است.به عبارتی توانمندسازی ساختاری در تاثیرگذاری شایسته سالاری بر استرس شغلی نقش میانجی داشته است. https://www.jphrm.ir/article_226207_e63a401aee2343e4db5753d452714936.pdf