این پژوهش کیفی با هدف بررسی میزان آمادگی سازمان‌های صنعت خودروسازی ایران برای استقرار یادگیری مبتنی بر داده به‌عنوان راهبردی نوین در توسعه منابع انسانی انجام شد. یادگیری مبتنی بر داده، به‌عنوان یکی از الگوهای نوظهور در آموزش سازمانی، از تحلیل داده‌های عملکردی و رفتاری کارکنان برای طراحی مسیرهای یادگیری شخصی‌سازی‌شده بهره می‌گیرد. با وجود رشد جهانی این رویکرد، اجرای موفق آن در سازمان‌ها نیازمند فراتر رفتن از صرفاً تأمین زیرساخت‌های فناورانه است. در این پژوهش، با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۴ نفر از خبرگان منابع انسانی و تحول دیجیتال در پنج شرکت بزرگ خودروسازی، داده‌ها گردآوری و از روش تحلیل مضمون برای تحلیل کیفی استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که آمادگی سازمانی برای استقرار یادگیری مبتنی بر داده، از چهار بُعد اصلی تشکیل می‌شود: زیرساخت فناورانه، آمادگی فرهنگی برای تصمیم‌گیری داده‌محور، بلوغ سرمایه انسانی در حوزه تحلیل داده و حمایت سازمانی. بر اساس این ابعاد، مدل مفهومی اولیه‌ای ارائه شد که می‌تواند به مدیران منابع انسانی و سیاست‌گذاران کمک کند تا وضعیت آمادگی سازمان خود را ارزیابی کرده و برای پیاده‌سازی نظام‌های یادگیری هوشمند و داده‌محور، تصمیم‌گیری مستدل‌تری داشته باشند.