مطالعه حاضر با هدف ارائه مدلی از بررسی رابطه میان توانایی حرفه ای با درگیری شغلی با تاکید بر نقش میانجی خودکارآمدی شغلی انجام شد. نوع پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان به تعداد 258 نفر تشکیل دادند.تعداد 155 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده پرسشنامه های مربوطه را تکمیل کردند. روایی صوری ابزار اندازه گیری با استفاده ازنظر متخصصان مدیریت منابع انسانی، پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی و تأیید گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شد.یافته های تحقیق نشان داد توانایی حرفه ای با ضریب تاثیر(0.66)و(0.43) بر خودکارآمدی شغلی و درگیری شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. خودکارآمدی شغلی با ضریب تاثیر(0.27) بر درگیری شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. خودکارآمدی شغلی در تاثیرگذاری توانایی حرفه ای بر درگیری شغلی نقش میانجی دارد.مدل پیشنهادی تحقیق نیز از برازش مطلوبی(0.547=GOF )در جامعه موردنظر برخوردار بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد مدل حاضر می تواند به عنوان معیاری برای مدیران منابع انسانی مورد استفاده قرار گیرد تا از این طریق بتوانند به صورت بهتری بر عملکرد کارکنان تأثیر بگذارند.