هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیلگر ارزیابی عملکرد در رابطه میان تعهد عاطفی با کامیابی شغلی کارکنان بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان بیمارستان روانپزشکی رازی به تعداد 311 تشکیل دادند. حجم نمونه پژوهش بر اساس جدول کرجسی و مورگان 172 نفر محاسبه شد و از روش نمونه گیری تصادفی طبقهای نسبی استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای ارزیابی عملکرد (Parker,2001)، کامیابی شغلی (Porath et al,2011) و تعهد عاطفی (Allen& Meyer,1990) بود. جهت تعیین روایی ابزار پژوهش از تحلیل عاملی تاییدی و برای تعیین پایایی ابزار پژوهش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها ازتکنیک معادلات ساختاری توسط نرم افزار آماری اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که میان تعهد عاطفی با کامیابی شغلی کارکنان با ضریب مسیر (278/0) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. میان تعهد عاطفی با کامیابی شغلی کارکنان با در نظر گرفتن نقش تعدیلگر ارزیابی عملکرد با ضریب مسیر (167/0) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.
