در محیط‌های پرتغییر و رقابتی کنونی، چابکی سازمانی به‌عنوان عاملی حیاتی برای بقا و رشد سازمان‌ها مطرح است. توانمندسازی ساختاری، از طریق فراهم‌سازی منابع، اطلاعات و حمایت‌های لازم، می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای چابکی در سطح کارکنان شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش توانمندسازی ساختاری در چابکی سازمانی کارکنان انجام شده است. هدف از اجرای پژوهش حاضر، تعیین رابطه‌ میان توانمندسازی ساختاری (عوامل سازمانی، راهبردهای مدیریتی، منابع خودکارآمدی) با چابکی سازمانی کارکنان اداره آموزش و پرورش شهر کرج می‌باشد. این تحقیق از لحاظ نوع روش، توصیفی- همبستگی و از حیث هدف کاربردی می‌باشد. جامعه آماری تحقیق را 177 نفر از کارکنان اداره آموزش و پرورش شهر کرج تشکیل دادند. روش نمونه‌گیری سرشماری بود. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد توانمندسازی کانگرو وکانانگو (1998) و چابکی سازمانی تورنگ لین و همکاران (2005) استفاده گردید. به منظور تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS و از آزمون رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد بین ابعاد توانمندسازی ساختاری (عوامل سازمانی(671/0=r)، راهبردهای مدیریتی (737/0= r)، منابع خودکارآمدی (770/0=r)) با چابکی ساختاری کارکنان رابطه وجود دارد.