مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه میان شایسته سالاری با استرس شغلی با تاکید بر نقش میانجی توانمندسازی ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهرستان ساری به تعداد 266تشکیل دادند. تعداد 157 نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شایسته سالاری(Nikoukar,2015)، توانمندسازی ساختاری(Idris et al,2018) و استرس شغلی(Health & Safety Executive,2011) استفاده شد. جهت تعیین روایی ابزار پژوهش از روایی صوری، محتوا و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. برای تعیین پایایی ابزارهای پژوهش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های گرد آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد.جهت آزمون فرضیه های پژوهش از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری اسمارت پی.ال.اس استفاده شد.نتایج نشان داد شایسته سالاری بر توانمندسازی ساختاری با ضریب تاثیر 69/0 ، توانمندسازی ساختاری بر استرس شغلی با ضریب تاثیر(39/0-)، شایسته سالاری بر استرس شغلی با ضریب تاثیر(15/0-) تاثیر داشته اند.از طرفی شایسته سالاری بطور غیر مستقیم با ضریب تاثیر(26/0-) بر استرس شغلی تاثیر داشته است.به عبارتی توانمندسازی ساختاری در تاثیرگذاری شایسته سالاری بر استرس شغلی نقش میانجی داشته است.